Inner Mama
Zwangerschapscursus - Ontspannen voorbereiden op jouw bevalling

BLOG

Schrijfsels uit mijn dagelijks leven. 

Admin gebied

Atom

2019-12-21

Geboorteverhaal

Geboorteverhaal.pngMet veel liefde deel ik het geboorteverhaal van onze tweede dochter.

Op zaterdag 5 oktober was ik 40 weken zwanger en voelde in mijn lichaam dat de bevalling aanstaande was, ik was geëmotioneerd en onrustig. Ik besloot die avond al vroeg naar bed te gaan.

In mijn verhaal noem ik een aantal tijden maar eigenlijk heb ik alleen het eerste tijdstip bewust meegemaakt, de rest heb ik aangevuld aan de hand van het verhaal van mijn man, onze verloskundige en geboortefotografe. Ik zelf zat tijdens mijn bevalling helemaal op natuur tijd en de industriële tijd leek niet te bestaan.

Om 00.53 uur werd ik wakker met een onbestemd gevoel en besloot me te concentreren op mijn ademhaling. Hier werd ik rustig van en bleef zo een poos door gaan. Een uurtje later hoorde ik mijn oudste dochter huilen, ze was verdrietig wakker geworden. Ik ben bij haar in bed gekropen en heb een uur met haar in mijn armen gelegen, goed geademd en op die manier voor mijn gevoel geaccepteerd dat ik nu echt moeder van twee ging worden en Saar gaf mij het gevoel dat het goed was zo, haar zusje mocht komen. Een emotioneel maar bijzonder moment waarin ik nog even mocht genieten van een prachtig meisje in mijn armen en een in mijn buik.

Weer terug in mijn eigen bed werden de weeen wat krachtiger en werd mijn man wakker. Hij heeft een aantal telefoontjes gedaan en is toen weer bij mij in bed komen liggen en ondersteunde mij met het opvangen van de weeen. 

Onze verloskundige kwam rond 5 uur in de ochtend en constateerde met mijn toestemming 3 cm ontsluiting. Tijdens mijn eerste bevalling was ik al een stuk verder bij de eerste meting en ik vond dit eventjes een beetje tegenvallen. Maar direct besloot ik dit te aanvaarden, dit was een nieuwe geboorte en we zouden alle tijd nemen. De verloskundige ging weer weg en ik besloot te gaan douchen, ik wou daarna graag wat actievere houdingen aannemen om de ontsluiting te stimuleren. Nou dat had ik leuk bedacht maar mijn lichaam was het er niet mee eens, de weeen opvangen voelde verschrikkelijk als ik zat of liep. Dus kletsnat weer in bed gekropen, waar mijn man mij liefdevol afdroogde en weer in een pyjama hielp.

Om 7 uur werd Saar wakker en beneden opgevangen door mijn schoonouders. Zij hebben haar meegenomen voor volledige rust in huis. Tegen 8 uur kwam de verloskundige weer langs, ik had nu 5 cm ontsluiting. Op mijn rug liggen voelde heel naar, de verloskundige gaf aan dat ik prima op mijn linkerzijde kon blijven liggen en dat de pijn misschien kwam door dat het hoofdje van mijn baby nog niet optimaal lag voor de geboorte. Scenarios van een sterrenkijker en een keizersnede spookte door mijn hoofd terwijl dit helemaal niet genoemd werd en ik werd angstig. Na een korte periode besloot ik deze belemmerende gedachte aan te kijken, te accepteren en te laten gaan. Mijn angst was gebaseerd op niets, we hadden nog 5 cm te gaan en mocht het toch anders lopen dan zou het ook goed komen.

Ik kroop diep onder mijn dekbed en was alleen maar bezig met mijn ademhaling en de kleine in mijn buik. In onze slaapkamer hing een serene rust met zacht licht van de zoutlamp, hele rustige piano muziek op de achtergrond, warmte in mijn rug van de kersenpittenzak en mijn man die tegen mij aan lag en me zachtjes door elke wee heen coachte. Hij moedigde me aan dieper te ademen, de nuttige pijn te accepteren, te aanvaarden en los te laten. Zo hebben we voor mijn gevoel uren gelegen. Elke wee een stapje dichterbij de ontmoeting met onze kleine meid.

Toen de verloskundige aan het einde van de ochtend weer terug kwam zat ik een pittigere fase, de weeen waren intenser en ik moest af en toe overgeven. Ik voelde dat de kleine steeds meer druk naar onder ging geven en dat haar geboorte aanstaande was. Ik nam plaats op de baarkruk in de hoek van onze slaapkamer met mijn man achter mij. Hier hebben we in alle rust de baby laten zakken en op het laatste moment heb ik kort mee geduwd. Al snel voelde ik het hoofdje staan en op de volgende wee voelde ik haar zachtjes uit mijn lichaam glijden.

Om 13.06 uur kon ik onze dochter Joy Nova in mijn armen nemen, zo dankbaar en gelukkig. De placenta volgde en de kleine lag heerlijk op mijn borst waar ze al snel mijn tepel vond. Wat een fantastisch gevoel dit in mijn eigen huis te mogen ervaren, in alle rust en op mijn eigen manier.

Met trots en dankbaarheid kijk ik terug op deze geboorte!

Admin - 07:37:33 | Een opmerking toevoegen

Opmerking toevoegen

Fill out the form below to add your own comments



E-mailen
Info
Instagram