Inner Mama
Zwangerschapscursus - Ontspannen voorbereiden op jouw bevalling

BLOG

Schrijfsels uit mijn dagelijks leven. 

Admin gebied

Atom

2019-12-14

En toen waren er 2!

En toen waren er 2.pngEn toen waren er 2!

Natuurlijk heb ik er van tevoren over nagedacht en gefantaseerd hoe het zou zijn. We waren er voor ons gevoel ook helemaal klaar voor. Een tweede kindje, een broertje of zusje voor Saar. Zo ontzettend gewenst en welkom.

In januari, op 23 januari om 19.15 uur om precies te zijn, gaf op mijn NOD de zwangerschapstest aan wat ik eigenlijk al wel wist. Zwanger! Blij maar op een bepaalde manier iets minder verrast dan de eerste keer toen het me echt overviel en ik lang niet geloofde dat ik echt moeder ging worden. 

De eerste weken kropen voorbij, maar ook nu kwam gelukkig het magische moment van de eerste echo waarop een kleine garnaal met hartslag te zien was. Wat was ik ontzettend blij. Met 16 weken in het bijzijn van Saar ontdekte  we dat we weer een meisje mochten verwachten. Ik was best in verwarring want gezien het compleet andere verloop van deze zwangerschap (daar over in een andere blog meer) was ik er in mijn hoofd vanuit gegaan dat ik deze keer een jongetje in mijn buik droeg. Ik vond het wel direct heel speciaal, nog een meisje. Zou ze op Saar lijken?

We gaan even fastforward in de tijd. Het is zaterdag ochtend 14 december half 8 wanneer ik dit stukje aan het schrijven ben. Op de bank zit Saar onder haar dekentje een filmpje te kijken en Joy ligt in haar babynestje naast haar op de bank. Een emotioneel maar dankbaar gevoel overvalt me ineens. Alsof het besef nu echt komt, ik mag mama zijn van deze fantastische meiden. En of ze op elkaar lijken? Wanneer je de baby foto’s naast elkaar legt zie ik zeker veel overeenkomsten. Ik ben zo nieuwsgierig hoe Joy zich gaat ontwikkelen. 

Saar is meestal heel lief en zorgzaam voor haar zusje, maar natuurlijk ook wel eens jaloers of brutaal zoals je mag verwachten van een peuter van bijna drie en een half. Ik merkte vorige week dat ik haar op een bepaalde manier miste, omdat mijn meeste tijd, aandacht en energie in de afgelopen weken (en door een moeilijke zwangerschap zelfs maanden) naar Joy gegaan is. Ik voelde me heel emotioneel wanneer ik haar een dikke knuffel gaf en ik een beetje het gevoel kreeg dat ik te kort schoot als haar mama. 

Door dit met mijn man te bespreken kwam ik er achter dat ik op een bepaalde manier Joy erg bij mij hield, terwijl hij natuurlijk ook voor haar kon zorgen en ik zo ook wat meer tijd voor Saar kon vrijmaken. Dit gaf mij een enorm opgelucht gevoel. Zo heb ik de afgelopen week enorm genoten van kleine momentjes met Saar; samen in bad, haar even alleen ophalen van het kinderdagverblijf of haar voorlezen in bed. 

Vooraf heb ik me wel eens afgevraagd of je voor je tweede kindje het zelfde gevoel zou hebben als voor de eerste. Ik kan alleen maar zeggen dat er gewoon meer liefde bij komt, die niets afdoet aan de liefde voor je eerste kindje. Wel is het zoeken naar balans met aandacht voor iedereen, en zeker ook voor mezelf. We zijn er na 10 weken natuurlijk nog lang niet maar beetje bij beetje groeien we als gezin met twee kindjes en gaan de dingen soepeler. Ik heb zelfs deze blog in 1 keer af kunnen maken!

Admin - 07:17:22 | Een opmerking toevoegen


E-mailen
Info
Instagram